Ծնողներից լքված երեխան չի կորցրել իր բարությունը

Փոքրիկ Դաշայի բախտը չէր բերել ծնողների հարցում: Մայրը հրաժարվել է հարազատ աղջկանից դեռ փոքր հասակից: Հայրը ևս չուզեց ապրել այդպիսի բեռը ուսերին: Այդ պատճառով էլ, նա հետևելով  նախկին կնոջ օրինակին,թողեց երեխային դարպասների հետևում :Այն բանից հետո, երբ հայրը գնաց անհայտ ճանապարհով, Դաշան  անընդհատ սպասում էր նրան ՝ հույսով ,որ նա կվերադառնա:

Փոքրիկի բախտը բերել էր , որ կատարվածին հետևում էր մի անծանոթ տատիկ: Նա հասկացավ, որ  անխիղճ հայրը չի վերադառնա երեխայի հետևից և տարավ աղջկան իր հետ: Բարի տատիկը և նրա ամուսինը հարցուփորձ արեցին երեխայից ծնողների մասին: Նա պատասխանում էր շատ տհաճությամբ և անընդհատ հեկեկում էր: Թոշակառուները հասկացան,որ երեխան ընդհանրապես պետք չի իր ծնողներին: Ծերունիները պահեցին աղջնակին իրենց մոտ և սկսեցին զբաղվել նրա դաստիարակությամբ:
Թեպետ նրանց համար դժվար էր, բայց նրանք մեծացրեցին աղջկան:

Աշխատասեր Դաշան գերազանց ավարտեց դպրոցը և ընդունվեց համալսարան: Տատիկի և պապիկի համար այդ իրադարձությունը մեծ երջանկություն էր: Չնայած ծանր անցյալին, աղջիկը կարողացավ հաղթահարել ինքն իրեն և նոր կյանք սկսել:Համալսարանն ավարտելուց հետո Դաշան որոշում է զբաղվել սեփական գործով, որպեսզի շնորհակալ լինի ծերունիներին: Նա վերադառնում է հայրենիք ,որոշելով զբաղվել գյուղատնտեսությամբ: Նա րկար փնտրելուց հետո իր համար ընտրեց արդար և պրոֆեսիոնալ մասնագետների: Մի անգամ նրա մոտ է գալիս պատառոտված հագուստով տղամարդ: Դաշան առաջին իսկ հայացքից հասկացավ,որ դա իր հայրն է: Նա միանգամից չկարողացավ ներել այն մարդուն ,որը այդքան դաժան էր վարվել իր հետ: Բայց որոշ ժամանակ անց աղջիկը փոխեց իր որոշումը և կանչեց նրան աշխատանքի: Ծերունիների կողմից ցանած բարության սերմերը թույլ չտվեցին նրան գնալ վրեժի ճանապարհով:

Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
error: Content is protected !!